"Siła Braci + moc Aikido"

Gwiazdka 2014

ciąg dalszy mojego sprawozdania pod tytułem"prezentowe zmagania" :)

W tym poście chciałabym pokazać Wam pamiątkę jaką przygotowałam dla Kajetana i Franciszka.
Dwóch młodych adeptów sztuk walki a przede wszystkim nierozłącznych braci.
Za każdym razem gdy ich widzę podziwiam siłę ich braterskiej więzi i miłości jaką się darzą.

Tworzą razem coś niesamowitego i niepowtarzalnego mają swój własny świat, gdziekolwiek nie idą ramię w ramię przy bracie zawsze brat. Przeglądając zdjęcia w głowie miałam wiele przeróżnych pomysłów na figurki dla nich. Myślałam i myślałam rozważając różne wersje. Finalnie doszłam do wniosku, że nie mogę rozdzielić nierozerwalnego. I tak oto nakręcona ciocia postanowiła zaszaleć i zrobić coś wielkiego :) Ten projekt to jak dotąd moja pierwsza tak duża praca wykonana w masie solnej. Musiałam się jednak wykazać więc poprzeczkę ustawiłam sobie bardzo wysoko. Pierwszy raz podjęłam się próby stworzenia  rzeźby złożonej z dwóch postaci.

Przyznam się szczerze że, bardzo wątpiłam w swoje możliwości i do samego końca nie byłam pewna czy mi się to uda. Efekty oceńcie sami...

"Siła Braci + moc Aikido"

Pozdrawiam cieplutko Aleksandra

Anielinki

Gwiazdka 2014

Masa solna stała się już chyba nieodzownym elementem moich świąt. Tak jak w roku ubiegłym posłużyła mi do stworzenia ozdób choinkowych ,drobnych pamiątek jak i anielskich upominków. 

Na początek 3 przecudowne dziewczynki i chroniące je Anielinki.

Michalinka

Amelia

Marcelinka

Pozdrawiam cieplutko Aleksandra

Choinkowe Solniaczki

Coraz bliżej święta :)

Prawdopodobnie u większości z Was jest już pięknie i świątecznie, że aż miło się robi na duszy. Domy przystrojone, pierniczki w słoiczkach, wianuszki na drzwiach po prostu czar i magia. 

Zazdroszczę Wam wszystkim  :) Ja od trzech dni krzątam się po domu, przeszukuję wszystkie zakamarki, sprawdzam piwnicę, komórkę (hihi szopkę) i wszystkie możliwe skrytki i nic... 

Nie możliwe przy mnie staje się możliwe :D Jestem Mistrzynią pakowania :) Uwielbiam wszystkie pudełka, pojemniczki, słoiczki itp. Wszelkiego rodzaju pakowanie, układanie, przekładanie i dopasowywanie katonów do siebie aby zajmowały jak najmniej miejsca i wyglądały jak najkorzystniej sprawia mi ogromną frajdę i przyjemność. Wszystko podpisane, oznaczone itd.

Wszystko fajnie, brzmi nieźle prawda? :)  

Taaa, wszystko byłoby fajnie, hihi lecz w tym roku na moje nieszczęście system padł :) :) :)

I wiecie co?

Znalazły się ozdoby, bombki, aniołki, lampki, baaa nawet odświętne obrusy i firanki :)

Problem w tym że, wciąż nie mogę znaleźć choinki :D :D :D 

Hihi życie widocznie lubi stawiać przede mną wyzwania w zeszłym roku była choinka brakowało ozdób, a w tym roku aby było ciekawiej ozdoby są przygotowane a choinka zniknęła :) :) :) 

Nie wiem jak to się skończy... :) W każdym bądź razie ozdoby już są :)

Choinkowe Solniaczki

Z początkiem grudnia zaczęły stopniowo powstawać moje tegoroczne aniołki z masy solnej. 

Napatrzyłam się na aniołki choinkowe Oliwki  z bloga Oliwia Art Deko pozazdrościłam jej talentu i tak oto powstała moja wersja Śnieżnych Oliwkowych Solniaczków.

Kilka zdjęć z produkcji :)

Aniołki po pomalowaniu

Nocna stylizacja :)

Wiecie już, że średnio robię zdjęcia, tym razem ze względu na Was postarałam się troszkę bardziej :) Szału nie ma ale uwierzcie mi na słowo starałam się jak tylko mogłam :) :D

Trzymajcie kciuki za odnalezienie choinki :D 

Jeśli się nie znajdzie to aniołki zawisną chyba na mojej tablicy korkowej :)

Pozdrawiam cieplutko Aleksandra

Anioł Halinki

Boże Narodzenie 2013 

Kolejny z serii pierwszych stojących Aniołków jak to mówił mój Tatuś:

"Kto się żabą urodził, kanarkiem nie zdechnie". :)

Nie wiem jak Wy, ale jeśli o mnie chodzi to im bardziej się staram tym gorzej wszystko wychodzi :)

A to zawstydzające efekty :D

Za każdym razem gdy go widzę to jest mi wstyd :) Mimo moich wielokrotnych próśb wciąż stoi i straszy. Chyba przy kolejnej wizycie z premedytacją zaplanuję zamach na jego życie i zdrowie :)

Pani Wiesia

Jeden z pierwszych Aniołków jakie zrobiłam trafił w ręce mojej ukochanej Sąsiadki. 

Wybaczcie mi jakość zdjęć, jak zwykle robione w nocy i w dodatku telefonem :)

Ofiarowywanie przy zerowym stanie!

...czyli Opowieść Wigilijna rozdział II...

Jestem osobą skrajnie oszczędną, silną ręką dzierżę swoje finanse, kalkuluję, przeliczam, racjonalizuję, Jestem dla siebie okrutnie restrykcyjna i w większości przypadków nie pozwalam sobie na zbyt wiele. Nie wiem skąd mi się to wzięło ale mam tak chyba od zawsze, nigdy nie lubiłam wydawać pieniędzy, wiecznie oszczędzałam, zawsze miałam jakiś określony cel na który zbierałam. Pamiętam jak jeszcze jako mała dziewczynka wyszukiwałam najdziwniejsze skrytki i chomikowałam w nich swoje ciężko zarobione w gospodarstwie domowym pieniążki. Mój starszy Brat notorycznie przychodził do mnie po pożyczki. Uśmiechał się do mnie i mówił: "No weź siostra pożycz, przecież wiem że masz! No weź Siostra pożycz, przecież ty i tak nie wydasz..." :) 

Skubaniec miał rację, oboje wiedzieliśmy, że ich nie wydam więc pożyczałam mu, z czasem na procent :). Należę do grona tych osób które nie kupują bez potrzeby a wszelkie wydatki poprzedzają szczegółową analizą. Jednak muszę się Wam przyznać do pewnej słabości, chyba ponad wszystko najbardziej kocham uszczęśliwiać moich bliskich, uwielbiam robić im niespodzianki i dawać prezenty,  nie umiem przejść obojętnie obok rzeczy na którą sekundę wcześniej padło oko ukochanej mi osoby. Na hasło prezent cała ta wydawać by się mogło głęboko zakorzeniona we mnie oszczędność znika, totalnie przepada. Zaczynam zachowywać się jak opętana, monomaniaczka owładnięta rządzą. Znika wszelka racjonalność liczy się tylko jedno: misja zdobyć prezent!!!

Lubię ten szalony czas prezentów, zawsze z wyprzedzeniem skrupulatnie je planuję i wybieram, starając się z całych sił by ofiarować moim bliskim dokładnie to o czym marzą i czego potrzebują.

Ofiarowywanie przy zerowym stanie! :)

Ubiegły rok był dla mnie ciężkim, gdy nadszedł grudzień okazało się, że mój fundusz prezentowy świeci pustkami, muszę przyznać iż, było to druzgocące odkrycie. Niestety środki w nim gromadzone zostały zdefraudowane na pokrycie bieżących wydatków i kosztów. Jako że, cała moja rodzina przechodziła kryzys ustaliliśmy iż, w tym roku szykujemy paczki tylko dla naszych ukochanych Milusińskich. Wszyscy jednogłośnie się zgodzili, wszyscy prócz mnie! We mnie coś zawrzało! Święta bez prezentów!!!??? No ale jak to...??? Przecież tak być nie może, byliśmy grzeczni zasłużyliśmy :) :) :) Brak pieniędzy sprawił jednak iż, nie mogłam sobie pozwolić na kupno podarku, po prostu zwyczajnie nie było mnie na nic stać.  Nie potrafiłam się z tym pogodzić, przecież mam taką wielką choinkę, postanowiłam więc: prezenty muszą być, koniec i kropka.  I tak oto zaczęło się moje wielkie rozmyślanie pod tytułem: " ofiarowywanie przy zerowym stanie".

Sztuka dawania podarunku

Mówi się, że nie ma ludzi niezastąpionych, jestem wielką szczęściarą gdyż mogę się z tym stwierdzeniem stanowczo się nie zgodzić - w moim życiu tacy ludzie są. To moi bliscy, którzy są dla mnie nieocenieni i nie sposób ich w żaden sposób zastąpić bo to właśnie oni nadają charakterystyczną barwę i smak mojemu istnieniu. Chronią mnie gdy trzeba, tolerują gdy się nie da, wnoszą w moje życie niewyobrażalną wartość za którą grzechem byłoby nie starać się za wszelką cenę odpłacić. Tylko tu pojawia się pytanie: jak dać coś nie mając nic? Z pomocą przyszło mi do głowy kiedyś zasłyszane zdanie które powiedział  Alan Alexander Milne mianowicie, że: "Sztuka dawania podarunku polega na tym, aby ofiarować coś,czego nie można kupić w żadnym sklepie." Brak środków sprawił, iż zdanie to znalazło u mnie 100% zastosowanie i odzwierciedlenie. Nie mając nic, musiałam oddać kawałek siebie, tego na szczęście nie można jeszcze dostać w regularnej sprzedaży :) :D Rozochocona przez ozdoby choinkowe postanowiłam  poszukać dalej i wyczarować coś dla moich ukochanych. Przeszukiwałam internet w poszukiwaniu prostego do wykonania pomysłu na prezent. Znalazłam kolejny film instruktażowy nakręcony przez Inspirello.pl  tym razem już troszkę bardziej skomplikowany i wymagający. Podążając za wskazówkami zawartymi w tutortialu zaczynały powstawać jeden po drugim duże stojące Anioły, tak oto rozpoczęła się moja prawdziwa przygoda z masą solną...

Uchowało się zdjęcie :) Jak widzicie nie wychodziło mi to zbyt dobrze, do dzisiaj troszkę się ich wstydzę :)  Ale dość mojego gadania skoro Wy sami możecie ocenić efekty :) 

 cdn :)

Pozdrawiam cieplutko Aleksandra

Nie jestem Artystą !!!

Ostatnimi czasy zdarza mi się słyszeć, że jestem Artystą!!! Muszę się przyznać, że niezmiernie mnie to bawi i śmieszy gdy słyszę od Was takie rzeczy. Przykro mi lecz niestety muszę Was rozczarować i wyprowadzić z błędu wszystkich tych którzy tak myślą. Moi kochani: nie posiadam żadnego daru, talentu czy też nadzwyczajnych umiejętności. Stanowczo zaprzeczam wszelkim twierdzeniom tego typu.  Żaden ze mnie Artysta, "artystka" ;) to może i tak ;) :D lecz Artysta to już zdecydowanie nieeeee!!!

KRYZYS I MAGIA

... czyli święta Bożego Narodzenia na minusie :)

Rok 2013 nie był zbyt obfitym, przeciwnie same klęski, kataklizmy. Nie wiem jak było u Was lecz u nas ubiegłoroczna zima była bardzo sroga. 

To miały być moje pierwsze rodzinne święta, miało być pięknie, miało być magicznie...  Tylko jak wyprawia się święta w czasie kryzysu? Podobno byle jak bądź ni jak. Nie mogłam pozwolić sobie na taki scenariusz, nie mogłam zrobić tego mojej Córce, nie potrafiłam odebrać jej magii świąt. Kupiłam pierwszą w  swoim życiu choinkę, nie myśląc wydałam na nią wszystkie swoje pieniądze. Jak wariatka chodziłam śpiewając "We wish you a Merry Christmas". Moi bliscy stwierdzili, że oszalałam :) A ja po prostu pierwszy raz od bardzo, bardzo dawna poczułam prawdziwy klimat świąt... Byłam taka szczęśliwa i dumna z siebie no i z mojej "Grizłoldowej " choinki... 

Potem zaczęły się schody i problemy typu: jak przetransportować choinkę większą ode mnie z Polski do Niemiec. Było ciężko lecz udało się dojechała, to znów nie można było jej wnieść do domu, a gdy i to się udało okazało się, że jest wyższa niż mieszkanie, a na samym końcu gdy już udało się ją rozłożyć uświadomiłam sobie, że ja przecież nie mam nic, żadnej bombki, żadnej ozdóbki, łańcuszka, lampki nic. Głowiłam się strasznie jak wyczarować coś z niczego, jak mieć nie mając, jak zrobić coś  nie wydając. I tak oto kryzys i magia sprawiły że, powróciłam do rzeczy prostych bo przecież wszyscy chyba kiedyś robiliśmy w szkole ozdoby na choinkę, kleiliśmy łańcuchy itp. 

Zaczęłam zbierać szyszki, jarzębinę, suszyć jabłka, pomarańcze, z pudełek po zapałkach robiłam mini prezenciki, a nawet zaczęłam piec z córcią  pachnące pierniczki. Tak oto wyglądał nasz wspólny debiut...

Choinka zaczynała nabierać blasku... lecz wciąż mi czegoś brakowało w internecie znalazłam kurs inspirello.pl na aniołki z masy solnej. Swoją wersję postanowiłam wzbogacić o wstążeczkę stąd też otwory w sukieneczkach, po pomalowaniu przewlekałam przez nie wstążeczkę.

I tak kryzys przerodził się w magię. A ja rozpoczęłam swoją przygodę z masą solną...
Tak wyglądał mój pierwszy w życiu własnoręcznie wykonany Aniołek :) :) :)

Jak sami widzicie, nie jestem Artystą :)

Pozdrawiam cieplutko Aleksandra